wtorek, 30 kwietnia 2013

Zoe Marriott: Królestwo łabędzi

Autor: Zoe Marriott
Tytuł: Królestwo łabędzi
Stron: 258
Wydawca: Literacki EGMONT
Moja ocena: 9/10


Jako dziecko zaczytywałam się w baśniach, jak chyba każdy w dzieciństwie. Jednym z bardziej zaczytanych tomów jest właśnie zbiór Baśni Braci Grimm. Pamiętam, że dostałam go w prezencie od Mikołaja i przeczytałam w bardzo szybkim tempie. Baśnie były przeróżne; od księżniczek w opałach, przez złe wiedźmy i klątwy, a na ożywianiu zmarłych skończywszy. Gdy dziś o tym myślę dochodzę do wniosku, ze niektóre jak na ośmiolatkę były zbyt drastyczne, ale wtedy zupełnie inaczej to postrzegałam, tym bardziej, że dobro zawsze w tych historiach zwyciężało. Zło pokonywało się albo sprytem albo cierpliwym, długotrwałym działaniem, często okupionym cierpieniem, bólem i ludzkim okrucieństwem. Przejście tak ciężkiej próby było żelazną gwarancją sukcesu. Inaczej wszystko szło na marne. 
W swojej powieści Królestwo łabędzi Zoe Marriott sięgnęła po jedną z bardziej znanych baśni braci Grimm i na jej podstawie stworzyła całkiem ciekawą historię, wzbogaconą o przeżycia i rozterki wewnętrzne głównej bohaterki. 
Historię poznajemy z punktu widzenia młodej księżniczki Aleksandry, która wraz z trzema braćmi: Robinem, Dawidem i Hugh dorasta na królewskim dworze pod czułą opieką swojej matki, zwanej Mądrą Wiedźmą. Matka Aleksandry jest co prawda czarownicą, ale para się tzw. białą magią, którą czerpie z natury, sił przyrody oraz Starych Zasad, ustalonych przez Przodków. Dzięki staraniom królowej Królestwo kwitnie, poddanym żyje się zdrowo i dostatnio. Aleksandra uczy się od matki umiejętności leczenia i jest bardzo pojętną uczennicą, choć brakuje jej jednej ważnej cechy, mianowicie wiary w siebie i swoją siłę. To ostatnie spowoduje, że walka dziewczyny ze złem będzie bardzo nierówna. 
Któregoś dnia wszystko co dobre i piękne kończy się. Matka Aleksandry umiera w wyniku ran zadanych jej przez tajemniczą dziką bestię, a król po krótkim okresie żałoby,  żeni się ponownie ze znalezioną w lesie młodą kobietą o imieniu Zella. Nietrudno się domyślić, że Zella w bardzo szybkim czasie zjednuje sobie wszystkich poddanych z wyjątkiem pasierbów, na których jej moc nie działa. 
Po jednej z prób odkrycia tajemnic macochy, Aleksandra  chora i z lukami w pamięci zostaje wywieziona do ciotki, a jej bracia dotknięci klątwą - skazani na wygnanie.
Po długim powrocie do zdrowia i przezwyciężeniu apatii Aleksandra postanawia złamać klątwę i odzyskać braci. Czy się jej to uda? Jak wiele będzie musiała wycierpieć i co poświęci, by odzyskać rodzinę i dom? Tego nie zdradzę, bo warto się przekonać samemu. 
Czytanie baśni w dorosłym życiu uważam za specyficzny powrót do dzieciństwa i myślę, że warto od czasu do czasu to robić, niezależnie od tego, jaki gatunek literatury czytamy. 
Ze starej baśni, pewnie przez wielu zapomnianej, Z. Marriott stworzyła dobrą powieść. Zważywszy na to, że oryginalna baśń ma raptem kilkanaście stron, ma dość mało dialogów, bo przeważa trzecioosobowy narrator i nie posiada wglądu we wnętrze bohaterów, Królestwo łabędzi jest naprawdę dobrą wersją tej historii. Nowszą i z pierwszoosobową narratorką, dzięki czemu fabuła jest bogatsza, choćby o intrygę związaną z tajemniczym pochodzeniem Zelli, czy sam aspekt ekologiczny, gdy w chwilach słabości i zwątpienia Aleksandra czerpie moc z przyrody. Nie wszystkie wątki z oryginalnej baśni zostały tu wykorzystane, ale może to i lepiej. Być może autorka chciała uniknąć krwawych i drastycznych rozwiązań, może miała także na uwadze wiek odbiorców docelowych, bo książka jest skierowana raczej do nastoletniego czytelnika.
Królestwo łabędzi jest dobrą historią na jedno popołudnie. Przeczytane jednym tchem budzi nie tylko zaciekawienie innymi baśniami tego gatunku, ale też rozbudza tęsknotę za dzieciństwem i sielskimi czasami beztroski, z których niestety szybko wyrastamy.
Przyjemnym jest uczucie, gdy od danej książki dostajemy to czego się akurat spodziewaliśmy, a niekiedy nawet trochę więcej. Mnie się tym razem to udało i przyznam, że chętnie przeczytałabym coś jeszcze w podobnym klimacie.
Dlatego polecam, nie tylko wielbicielom baśni. 
Za książkę dziękuję 
pani Katarzynie z Wydawnictwa Literacki EGMONT. 
Pozdrawiam ciepło!





Recenzja opublikowana także na:
                                                           *******************


Przypominam również o zostawianiu komentarzy wspierających w poprzednim poście. Jeśli ktoś ma ochotę lub dobrą wolę mnie wspomóc, będę naprawdę wdzięczna! Z góry dziękuję!


12 komentarzy:

  1. czytałam jednak czegoś mi w niej brakowało - jakoś nie potrafiłam w pełni zachwycać się treścią :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Czytałem już kilkanaście opinii o tej książce, większość pozytywna, ale zawsze czuć, że idealna nie jest ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Mam ją na swojej liście, co ciekawe nie czytałam baśni, więc będę miała jakoby inny ogląd. Zobaczymy, co z tego wyjdzie :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Baśń bardzo miło wspominam. Książka też mnie ciekawi

    OdpowiedzUsuń
  5. Chętnie powrócę do dziecięcych lat, więc jeśli będzie taka sposobność to zapoznam się z tą książką. ;)

    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  6. Mam ogromną chęć na tę książkę! Od dawna mnie kusi :)
    Pozdrawiam cieplutko!

    OdpowiedzUsuń
  7. I mnie się bardzo podobała :)

    OdpowiedzUsuń
  8. Uwielbiam takie klimaty

    OdpowiedzUsuń
  9. Czytałam i muszę przyznać Ci rację. Bardzo ciekawie przedstawiona nowa wersja baśni,którą bardzo lubiłam ;) W ogóle Egmont wydaje ostatnio same świetne książki ;)

    OdpowiedzUsuń
  10. jak ja uwielbiałam baśnie grimm :)i ta zapewne będzie bardzo ciekawa, już mam na nią ochotę;) Pozdrawiam. ania notuje

    OdpowiedzUsuń
  11. ciekawa okladka...zacheca:)

    OdpowiedzUsuń

Co jednemu się podoba, drugiemu nie musi i na odwrót. Szanujmy się wzajemnie wyrażając własne opinie.
Wszystkie komentarze o treści obraźliwej, wulgarnej i tym podobnej będą usuwane.
Jeśli nie potrafisz wyrazić własnego zdania, bez obrażania drugiej osoby, to lepiej nie wyrażaj go wcale.