poniedziałek, 2 kwietnia 2012

Kenneth B. Andersen: Kostka Śmierci

Autor: Kenneth B. Andersen
Tytuł: Kostka Śmierci 
Tytuł serii: Wielka wojna diabłów, cz. 2. 
Wydawca: Jaguar
Stron: 373
Moja ocena: 10/10 
Kostka Śmierci to druga po Uczniu diabła część cyklu Wielka wojna diabłów autorstwa duńskiego pisarza Kennetha B. Andersena. 
Od wydarzeń z części pierwszej minęło pół roku i życie Filipa w zasadzie wróciło do normy, a można by rzec, że nawet uległo polepszeniu, bowiem chłopiec wrzucił nieco na luz, przestał być pupilkiem nauczycieli i lizusem szkolnym. Za takiego go uważano i niestety nie przysparzało mu to przyjaciół. Nie oznacza to, że Filip się zaniedbał, czy opuścił w nauce. Po prostu stał się bardziej wyluzowany i zrozumiał, że są na świecie rzeczy, na które można przymknąć oko i nic się od tego nie zawali. Tym sposobem bohater zdobywa kolegów i zaczyna być społecznie akceptowany. W duchu jednak zdarza mu się tęsknić za znajomymi z Piekła, a zwłaszcza za Satiną. 
Zupełnie nieoczekiwanie Filip otrzymuje szansę powrotu do Piekła. Śmierć, tutaj nosi imię Mortimer, ma dla chłopca zadanie do wykonania. Oto bowiem światu grozi epidemia nieśmiertelności, gdyż jakiś zuchwały złodziej ukradł bezcenną i nieodzowną Kostkę Śmierci. To właśnie ten artefakt o stu ścianach decyduje o długości ludzkiego życia, a teraz zniknął i ludzie przestali umierać. Światu i to nie tylko temu podziemnemu grozi katastrofa. Filip wraz z Satiną rozpoczynają śledztwo. Początkowo idzie im ono dość opieszale, ale nabiera rozpędu, gdy chłopiec dowiaduje się o niebezpieczeństwie, grożącym jego mamie. Zdesperowany zawiera z Mortimerem układ i podwaja swoje wysiłki. 
Druga część cyklu jest lepsza od pierwszej. Być może dlatego, że znani już bohaterowie zostają postawieni w nowych sytuacjach, poznajemy ich sekrety i więcej się o nich dowiadujemy. Ciekawiej skonstruowana jest także zagadka i naprawdę nie da się zgadnąć, kto jest złodziejem i dlaczego dopuścił się kradzieży. 
Poza tym śledztwo wymaga wędrówek, nie tylko po samym Piekle, ale i po jego rubieżach, dzięki czemu lepiej poznajemy jego funkcjonowanie, mieszkańców, zadawane potępieńcom kary, a także przy okazji Czyściec. 
Wraz z Filipem i Satiną czytelnik zwiedzi szkołę dla młodych kusicieli, przepłynie z Gerionem przez rzekę zapomnienia, przejdzie przez Dolinę Szubienic, a nawet zajrzy do diablego domu (nie!)spokojnej starości. 
Sposób, w jaki pan Andersen opisuje podziemny świat naprawdę przypadł mi do gustu. Historia jest dowcipna i błyskotliwa, nie da się tutaj nudzić, a przy uważnym czytaniu można z powieści wysnuć wiele prawd na temat sensu życia, śmieci i całej ludzkiej egzystencji. Paradoksalnie okaże się, że nawet odrobina zła jest potrzebna, by równoważyć dobro i dodawać mu świeżego posmaku. 
Filip na oczach czytelnika dorasta i myślę, że ten proces wnikliwiej ukażą kolejne części. Chłopiec jest bystry i choć ma swoje słabości, to najbardziej zaczynam go cenić za słowność i lojalność oraz za rzutki umysł. 
Cykl Wielka wojna diabłów to naprawdę świetna lektura i polecam ją wszystkim bez wyjątku. Nie zawiedziecie się, bo ta historia broni się sama. 
Polecam serdecznie!

8 komentarzy:

  1. Pod względem gatunkowym nie moja działka, ale fabuła zapowiada się rewelacyjnie i wszyscy robią mi na tę książkę ochotę, więc na pewno przeczytam. :) Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. Trudno mi się na temat tej książki wypowiedzieć, ale książka nie w moim typie. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. Gdybym miała wybierać po gatunku, to pewnie bym nie sięgnęła ale fabuła mnie zainteresowała i jeszcze Ty chwalisz...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z części na część jest coraz lepiej ;)

      Usuń
  4. Tak, druga część jest lepsza od pierwszej. Na takie mi się przemyślenia nad nieśmiertelnością pod czaszką przewinęły, że trudno poznać, że to książka dla młodzieży. ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. nie do końca moje klimaty, ale czytałam kilka pozytywnych recenzji tego cyklu i jestem ciekawa jakie na mnie zrobiłby wrażenie :)

    OdpowiedzUsuń
  6. O, druga część za Tobą :) Cieszę się, że i ona przypadła Ci do gustu. Będę musiała ją zdobyć, bo 1 część już mam.

    OdpowiedzUsuń

Co jednemu się podoba, drugiemu nie musi i na odwrót. Szanujmy się wzajemnie wyrażając własne opinie.
Wszystkie komentarze o treści obraźliwej, wulgarnej i tym podobnej będą usuwane.
Jeśli nie potrafisz wyrazić własnego zdania, bez obrażania drugiej osoby, to lepiej nie wyrażaj go wcale.