Autor: Rudiger Bertram
Tytuł:
Coolman i ja 2. Ratuj się, kto może.
Zilustrował: Heribert Schulmeyer
Stron: 181
Wydawca:
Dreams
Moja ocena: 10/10
Kategoria wiekowa:
bez ograniczeń
Tego lata w moje ręce szczęśliwym przypadkiem trafiła książka o przezabawnej ilustracji okładkowej i dość intrygującym tytule Coolman i ja. Opis z okładki od razu skojarzył mi się z perypetiami Mikołajka autorstwa Sempego.
Nastoletni Kaj jest synem pary aktorów hippisów, bratem gotki Anti i jedynym przyjacielem swojego wyimaginowanego towarzysza wszelkich poczynań, Coolmana.
Coolman wywodzi się z gatunku superbohaterów, nosi pomarańczowy obcisły kostium, maskę na twarzy i ma o sobie jak najlepsze mniemanie. Jego największą wadą, według Kaja jest to, że nieustannie pakuje on chłopca w przeróżne kłopoty. Poza Kajem nikt Coolmana nie widzi, więc wszyscy myślą, że chłopiec mówi sam do siebie. Wszystkim, którzy teraz pomyślą, że Coolman jest projekcją wybujałej wyobraźni samotnego Kaja, od razu powiem, że jednak nie do końca. W finale części pierwszej okazało się bowiem, że są osoby, które Coolmana widzą, ba! nawet mają podobnego własnego!
Wygląda więc na to, że chłopiec będzie musiał pogodzić się z myślą, że fajtłapowaty chwalipięta w rajtuzach zostanie z nim na zawsze, czyniąc z jego życia pasmo mniej lub bardziej upokarzających towarzyskich katastrof.
Lektura części pierwszej mnie oczarowała. Styl opowieści, język jakim została napisana, sytuacje, których uczestnikami byli Kaj i Coolman. Książkę przeczytałam w godzinę i zaczęłam cierpliwie oczekiwać na kontynuację, która nastąpiła na początku grudnia.
Część druga, podobnie jak pierwsza zaczyna się od katastrofy. Kaj siedzi w przeciekającej łodzi ratunkowej, a prom, na którym płynął, właśnie zawraca, aby go zabrać na pokład. Co się stało? To właśnie będzie tematem tej opowieści. Cofamy się w czasie o dwa tygodnie i obserwujemy przygotowania Kaja do wyjazdu do Londynu na dwutygodniowy kurs językowy. Ku rozpaczy chłopca jadą na niego także Coolman, Anti, siostra Kaja, ukochana chłopca, Lena (która aktualnie go nie cierpi) oraz Alex i Justin, kiedyś prześladowcy, teraz najlepsi (w swoim mnienaniu) kumple Kaja.
Po przybyciu na miejsce, okazuje się, że Londyn jest dziwnie mały, zakwaterowanie jest fatalne, jedzenie jeszcze gorsze, a poprawy w znajomości języka jak nie było, tak nie ma. No bo jak tu się uczyć, gdy trzeba znaleźć skradziony kapelusz admirała Nelsona, włamać się do Pałacu Buckingham, aby dostarczyć Królowej list miłosny oraz na nowo przekonać do siebie obrażoną Lenę?
Oprócz tego druga odsłona przygód Kaja daje nam odpowiedzi na takie pytania jak: czym karmić kury, żeby podskakiwały jak piłki? Dlaczego Szkoci noszą spódniczki w kratę? oraz czy bycie Robin Hoodem jest w ogóle opłacalne?
Jest zabawnie, zaskakująco i jeśli komuś się wydaje, że o angielskich stereotypach wie już wszystko, to powinien zajrzeć do tej książeczki.
Druga część ma wszystkie zalety pierwszej: twardą, kolorową oprawę, przyjazną dla oka czcionkę i komiksowe obrazki dla ożywienia narracji. Oprócz tego Ratuj się, kto może jest godną następczynią części pierwszej. Cała historia jest spójna i zawiera nawet niewielki wątek detektywistyczny. Gwarantuje liczne, niekontrolowane wybuchy śmiechu.
Książka Coolman i ja 2 może być dobrym prezentem dla dziecka, ale nie tylko. Każdy dorosły również z powodzeniem może ją przeczytać. Wspominałam już w recenzji części pierwszej, że historia zawiera mnóstwo aluzji i żartów, które dla dzieci będą niezrozumiałe lub nawet niewidoczne. Dlatego w tej lekturze czytelnik w każdym wieku znajdzie coś dla siebie. Jeśli zatem macie dystans do własnej osoby, lubicie się śmiać z czasem absurdalnych dowcipów, to książki o przygodach Kaja i Coolmana są właśnie dla Was.
Zachęcam, bo naprawdę warto.
Za całą okazaną serdeczność,
za Coolmana i nie tylko,
ogromnie dziękuję Wydawnictwu
Dreams.
Pozdrawiam ciepło!
