wtorek, 31 lipca 2012

Michael J. Sullivan: Królewska krew. Wieża elfów.

Autor: Michael J. Sullivan
Tytuł: Królewska krew. Wieża elfów (tom 1 i 2)
Tytuł serii: Odkrycia Riyrii
Wydawca: Prószyński i S-ka
Stron: 728
Moja ocena: 9/10
Książkę M. J. Sullivana chciałam przeczytać już dawno, nie tylko ze względu na tematykę, ale i serię, w której została wydana. Tak mi się jakoś zakodowało w umyśle, że co co zostało wydane pod szyldem Nowej Fantastyki zasługuje na uwagę i poznanie. Chęć na tę lekturę wzrosła, gdy na rynku pojawiło się kilka podobnych tematycznie książek, potem jednak pochłonęła mnie praca i książka czekała cierpliwie na swoją kolej kilka miesięcy. Doczekała się przed dwoma dniami, teraz jestem świeżo po lekturze i chciałam się podzielić wrażeniami. 
Królewska krew i Wieża elfów to dwie osobne historie, ze względu na objętość zebrane w jeden tom, co było bardzo mądrym posunięciem. Raz, że osobno książki byłby zbyt krótkie, a dwa, że od razu możemy poznać dwie przygody głównych bohaterów. 
A właśnie bohaterowie. To dwaj najemnicy, złodzieje, przesławny duet Riyria, budzący postrach i szacunek, nie mający sobie równych. Dzięki swojej pomysłowości potrafią ukraść najpilniej strzeżone przedmioty i włamać się do najmocniej strzeżonych miejsc. To Hadrian Blackwater i Royce Melborn. O ich przeszłości oraz początkach współpracy nie dowiadujemy się wiele. Za to już na samym wstępie dostajemy próbkę ich umiejętności, kiedy to z pazurem wykonują otrzymane zlecenie, doskonale się uzupełniając. 
Świat wykreowany przez M. J. Sullivana przypomina nasze średniowiecze. Dużą rolę odgrywa tu kościół i duchowni, a poszczególne państwa to monarchie dynastyczne. Podział społeczeństwa i stopień świadomości obywateli, a także liczne szczegóły ubioru, jedzenia, stylu życia przypominają nasze "wieki ciemne".
Warto wspomnieć, że Hadrian i Royce nie pozują na groźnych, w każdym razie ja, jako czytelnik nie dałam się nabrać. Od razu widać, że przy wyborze zleceń kierują się raczej sercem niż rozumem, czy potrzebą portfela. Gdyby działali w sposób bardziej przemyślany, być może nie pakowaliby się w takie kłopoty, ale wtedy książka byłaby nudna, a wiadomo, że im więcej komplikacji, tym ciekawiej. 
Część pierwsza zatytułowana Królewska krew opisuje historię zamachu stanu i zabójstwa króla. O to ostatnie, na skutek sprytnie zaplanowanej intrygi, zostają oskarżeni nasi bohaterowie. To jednak dopiero początek. Wraz z młodym następcą tronu, Hadrian i Royce udają się w pełną przygód i niebezpieczeństw podróż. Na swojej drodze  spotkają młodego mnicha, który nigdy nie widział na oczy żywej kobiety, dziewięćsetletniego czarnoksiężnika bez rąk, a nawet krasnoluda - kleptomana, miłośnika kamiennych budowli.
Część druga, której akcja dzieje się dwa lata po wydarzeniach z Królewskiej krwi opisuje walkę ze strasznym smokopodobnym potworem, poszukiwanie dziedzica Imperium oraz wędrówkę do elfiej wieży, w której kryją się odpowiedzi na pytania, dręczące bohaterów. 
Niewątpliwą zaletą części drugiej jest to, że spotykamy w niej bohaterów, poznanych w części pierwszej. Bardzo lubię takie rozwiązania; obserwowanie jak autor rozwija swoje postaci, jak prowadzi i wzbogaca ich losy jest wielką przyjemnością.
Dużą zaletą całej historii są zabawni bohaterowie, którzy nie czekają aż ktoś ich wybawi z opresji, a sami biorą sprawy w swoje ręce. Drugi duży plus to błyskotliwe i dowcipne dialogi.  Komizm wynika albo z niedomówień lub niedoinformowania postaci, albo z sytuacji, w której aktualnie się bohaterowie znajdują.
Bardzo starannie i ciekawie jest zbudowana intryga. Nie domyśliłam się ani kto jest zabójcą króla w części pierwszej, ani dziedzicem Imperium w drugiej. Typowałam kompletnie inne osoby.
Akcja biegnie płynnie i nie ma dłużyzn, tak więc raczej nie można się tu nudzić. 
Trochę mi natomiast zabrakło wątku romansowego, wszak wiadomo, że każdy złodziej powinien mieć swoją kobietę. W części pierwszej niby coś tam zamajaczyło, ale jak dla mnie za było to za mało wyraziste. Umiejętnie zaznaczony wątek miłosny, dodałby całej historii odrobinę pikanterii, a nawet jeszcze więcej humoru.  Mam wielką nadzieję, że autor znajdzie na to miejsce i czas w kolejnych częściach.
Spędziłam na lekturze dwa bardzo miłe popołudnia i przyznam, że chętnie przeczytałabym już kolejną część o przygodach Royce'a i Hadriana oraz ich zabawnych i oryginalnych przyjaciół. Czy dwaj najemnicy wreszcie się ustatkują, albo zaczną przyjmować tylko intratne zlecenia? Bardzo w to wątpię! 
Szczerze zachęcam do lektury wszystkich miłośników przygód, intryg, księżniczek i książąt w opałach, filozofujących magów i obrażalskich krasnoludów. Mnie się podobało, mam nadzieję, że Wam również. 
Pozdrawiam i dobergo dnia!

15 komentarzy:

  1. Muszę ją mieć. Widziałem ją na zakładce, od tamtej pory mnie kusi, ale wahałem się... teraz się skuszę.
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  2. Tylko podsyciłaś moją ciekawość :)

    OdpowiedzUsuń
  3. mhmm widzę kolejną książkę, która mnie zaciekawiła ^^

    OdpowiedzUsuń
  4. Książki już dawno wpadła mi w oko, szkoda tylko że w fabule tej kobitki brak, ale cóż, nie łatwo jest trafić na swój ideał ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Raczej nie dla mnie, nie wiem czemu, ale nie przekonują mnie do siebie ;)

    OdpowiedzUsuń
  6. Bardzo chcę to przeczytać. :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Książkę już przeczytałam jakiś czas temu i bardzo mi się podobała. Aczkolwiek wcale nie brakowało mi tego wątku miłosnego, gdyż przyjemnie było poczytać o perypetiach przyjaciół, bez miłosnych komplikacji. Tak czy inaczej, jeśli autor zdecyduje się później rozwinąć ten wątek, to nie będę miała mu tego za złe, o ile nie zajmie on głównego miejsca w książce! :)

    OdpowiedzUsuń
  8. To kolejna pozytywna recenzja tej książki, z która się spotykam. Mój apetyt na nią coraz bardziej rośnie. ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Mnie również bardzo spodobała się ta książka, a szczególnie jej bohaterowie. Autorowi udało się uzyskać coś oczywistego, a jednocześnie przyjemnego i oryginalnego. Akurat ja cieszyłam się, że w powieści zabrakło scen miłosnym i, w przeciwieństwie do Ciebie, mam nadzieję, że kolejne tomy będą takie same: coś będzie błyszczeń, jeżeli chodzi o romanse, ale nie rozwiną się ona zanadto.

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  10. Troszkę przeraża mnie ilość stron, ale myślę, że mimo wszytko zaryzykuje chęcią poznania tej książki, gdyż lubię czytać o książętach, księżniczkach, magach i krasnoludkach.

    OdpowiedzUsuń
  11. Słyszałam wiele dobrego, a mimo to nie bardzo mnie do tej historii ciągnie.

    OdpowiedzUsuń
  12. Mam nadzieję, że kiedyś mi się uda sięgnąć, zobaczymy :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Zgadzam się w zupełności....książka jest rewelacyjna i mam naprawdę ogromną nadzieję, że wyjdą też kolejne części bo za Roycem I Hadrianem na pewno będę tęsknić... :)

    OdpowiedzUsuń

Co jednemu się podoba, drugiemu nie musi i na odwrót. Szanujmy się wzajemnie wyrażając własne opinie.
Wszystkie komentarze o treści obraźliwej, wulgarnej i tym podobnej będą usuwane.
Jeśli nie potrafisz wyrazić własnego zdania, bez obrażania drugiej osoby, to lepiej nie wyrażaj go wcale.

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.